ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ
Οι Αποκριές στη Γρίβα διαρκούσαν 4 μέρες, απο την Τσικνο-Πέμπτη έως και την Κυριακή. Από την ΤσικνοΠέμπτη κιόλας τα παιδιά του χωριού φορούσαν στολές, μάσκες ή μαντήλια και επισκέπτονταν όλα τα σπίτια του Χωριού. Η εθιμική ενδυμασία του Καρνάβαλου, συνήθως ήταν απο Ρουχισμό των Γερόντων, παπούδων και γιαγιάδων. Τα παιδιά προσπαθούσαν να μήν μείνει κανένα σημείο του σωματός τους ακάλυπτο, για να μην δώσουν κανένα στοιχείο αναγνώρισης. Η νοικοκυρά, που δεχόταν με ευχαρίστηση τα παιδιά στο προαύλιο, πρόσφερε στα παιδιά κεράσματα γλυκά, λουκούμια, ξηρούς καρπούς, φρούτα κ.α. Εκείνα όμως αντί να τα φάνε τα τοποθετούσαν στις τσέπες ώστε να μην αναγκαστούν να αποκαλύψουν την ταυτότητα τους. Πολλές παρέες παιδιών , στις συνναντήσεις τους στους δρόμους του Χωριού, προσπαθούσαν να αποκαλύψουν τις ταυτότητες των άλλων παιδιών.
ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ
Η δομή της οικογένειας στη Γρίβα ήταν Πατριαρχική και εδώ πρέπει να αναφερθεί οτι ” Οικογένεια” εννοούμε 3 γενεές, Παπούς-Γιαγιά, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, οι οποίοι ενίοτε και συστεγαζόταν. Πολυμελής και πολυπληθείς συγκεντρώνονται στο σπίτι όπου ψήνανε τρώγανε και τραγουδούσαν με κέφι. Η έναρξη της Σύναξης αυτής ήταν απο τις Μεσημεριανές ώρες και μπορούσε να κρατήσει όλη την μέρα. Η Τσικνο-Πέμπτη ήταν μια ημέρα απολύτως οικογενειακή και ενδεχομένως μια απο τις λίγες που ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Οικογένεια βρισκόταν μαζί για τόσες πολλές ώρες.
ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ
Παλιότερα στην πλατεία του χωριού οι χωριανοί άναβαν μικρές φωτιές και χόρευαν γύρω τους παραδοσιακού χορούς και οι πιο τολμηροί πηδούσαν από πάνω τους.
ΑΠΟΚΡΙΑ
Οι νοικοκυρές του κάθε σπιτιού μαγείρευαν πίτες ( Γαλατόπιτα, τυρόπιτα, Πρασόπιτα κ.α.), γλυκά και εδέσματα. Στο τέλος των ετοιμασιών, έβραζαν ένα αυγό, το οποίο το έδεναν με ένα σκοινί στην άκρη ενός ξύλου. Όταν η Οικογένεια μαζευόταν στο σινία (στρογγυλό κοντό τραπέζι της παλαιότερης εποχής) όπως τα παιδιά κάθονταν στο πάτωμα γύρω του, ο Πατέρα το κυκλοφορούσε μποστά τους γύρω-γύρω απο την παρέα των παιδιών , όπου εκείνα προσπαθούσαν να το αρπάξουν με το στόμα τους. Όποιο παιδί κατάφερνε να το πιάσει ήταν το τυχερό. Οταν τα παιδιά αποχωρούσαν απο το τραπέζι, οι μεγάλοι τραγουδούσαν τα περιβόητα αποκριάτικα σατιρικά τραγούδια.
ΗΜΕΡΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ
Η ημέρα της Συγχώρεσης είναι ένα από τα μοναδικά έθιμα της Γρίβας. Τείνει να χαθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης και της γενικότερη μη αποδοχής των ΛΑΘΩΝ μας ως Ανθρωποι. Οσο τηρουταν το έθιμο, Όλα τα μέλη της οικογένειας, ακόμα οι νύφες και οι γαμπροί, πήγαιναν στα δύο μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας (συνήθως στο παππού και τη γιαγιά) και κάνοντας τρεις μετάνοιες ζητούσαν συγχώρεση για τα όποια λάθη μπορεί να έκαναν, περιστασιακά. Σκύβοντας λοιπόν μπροστά, σε επικλινή θέση, 3 φορές αναφωνούσαν την λέξη «προστένω» και λαμβάνοντας την συγχώρεση φιλούσαν το χέρι τους. Ο Σκοπός του εθίμου ήταν μέρος της Διδαχής του Χριστιανισμού, πέρι Συγχωρήσεως και απέφερε ηρεμία. Αυτό γινόταν για να μπορέσουν να συγχωρεθούν οι αμαρτίες και το επόμενο πρωί να μεταλάβουν την ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ
Όλοι οι χωριανοί, μετά τον εκκλησιασμό στον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου, μαζεύονταν στην πλατεία και με χορό, τραγούδια και παραδοσιακά μουσικά όργανα αποχαιρετούσαν το καρναβάλι.
ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ
Οι σπιτονοικοκυρές, απο πολύ Πρωΐ , καθάριζαν ολόκληρο το σπίτι, το άσπριζαν εξωτερικά και έπλεναν ολά τα κατσαρολικά. Γκιούμια, ταβάδες, ταψιά, κατσαρολικά και καζάνια είχαν την Τιμητική τους. πολλές φορές την Καθαρά Δευτέρα εμφανιζόταν και Γανωτής ώστε μετά την Καθαριότητα τα σκεύη, πρίν την φύλαξη των…αφού θα άρχιζε η νηστεία την Μεγάλης Τεσσαρακοστής, Γγανώνονταν…
Εθιμικές Πληροφορίες … Κόιου Αθ. Άννα
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος
Η Γρίβα είναι ένα Ελληνικό χωριό του Δήμου Παιονίας, στην ομώνυμη επαρχία, του Nομού Κιλκίς της Κεντρικής ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ στην Ελλάδα. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του, μεγαλύτερου ίσως Δάσους Καστανιών στην Ελλάδα , στο όρος Πάικο, σε υψόμετρο 470μ. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 50 χιλιόμετρα ανατολικά από την ομώνυμη πρωτεύουσσα του Νομού Κιλκίς, και 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Γιαννιτσών.
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Ο εορτασμός των Θεοφανείων
Η γιορτή των Θεοφανίων είναι μία από τις λαμπρότερες του έτους, καθώς γιορτάζεται στην αρχή της νέας χρονιάς. Τη μέρα αυτή ολοκληρώνεται το Δωδεκαήμερο.
Στα Θεοφάνεια ή Φώτα, που εορτάζονται στις 6 Ιανουαρίου, τιμούμε και θυμόμαστε την Βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στην φανέρωση της Αγίας Τριάδας, που έγινε κατά τη Βάπτιση του Χριστού.
Η αρχαιότερη αναφορά στη γιορτή των Θεοφανείων που έχει διασωθεί είναι από τον Κλήμη Αλεξάνδρειας στις αρχές των μεταχριστιανικών χρόνων. Στην αρχαία Ελλάδα γιορτάζονται τα “Θεοφάνια” στην αρχή της άνοιξης, στους Δελφούς. Στην Πρωτοχριστιανική Εκκλησία και μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. οι Χριστιανοί γιόρταζαν την ίδια μέρα τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, τιμώντας επίσης την ίδια μέρα την προσκύνηση του Χριστού από τους Ποιμένες και τους Τρεις Μάγους. Μετά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθιερώθηκε ξεχωριστή γιορτή για την γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου, ενώ τα Θεοφάνεια εορτάζονταν στις 6 Ιανουαρίου.
Ο λαός ονομάζει τα Θεοφάνια και “φώτα ολόφωτα”, “ξέφωτα”, και “φωτόγεννα”, επειδή τότε φωτίζεται ο κόσμος και αγιάζονται τα νερά. Στις εκκλησίες ψάλλεται το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου …”. Κατόπιν οι πιστοί παρακολουθούν τη ρίψη του σταυρού στη θάλασσα, στον ποταμό ή σε δεξαμενή, όταν δεν βρίσκονται κοντά σε παραθαλάσσιο ή παραποτάμιο μέρος. Έπειτα οι κολυμβητές πέφτουν στα νερά για να πιάσουν τον σταυρό, τον οποίο παλαιότερα περιέφεραν στα σπίτια.
Λίγο καιρό πριν ξεκινήσει ο Ιησούς Χριστός τη διδασκαλία του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκαταλείπει την έρημο και εγκαθίσταται στις όχθες του Ιορδάνη Ποταμού. Εκεί συνεχίζει το κήρυγμα για την έλευση του Σωτήρα, καλεί τους ανθρώπους προς μετάνοια και συγχρόνως βαφτίζει πολλούς από αυτούς που έρχονταν να τον ακούσουν. Στον Ιορδάνη πήγε και τον συνάντησε ο Χριστός και τότε είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής «Ιδέ ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Ο Ιησούς Χριστός ζήτησε από τον Ιωάννη να Τον βαφτίσει, αλλά εκείνος, γνωρίζοντας ποιον είχε απέναντί του, αρνήθηκε λέγοντας ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να τον βαφτίσει ο Ιησούς Χριστός και ότι δεν τολμά αυτόν να Τον βαφτίσει. Τότε, ο Ιησούς Χριστός του λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει για να εκπληρώσει κάθε εντολή του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Έτσι, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάφτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού. Όσους βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος στα νερά του Ιορδάνη, τους έβαζε όσο βρισκόντουσαν μέσα στο νερό να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει ότι ο Ιησούς Χριστός, όταν βαφτίστηκε, βγήκε αμέσως από το νερό του Ιορδάνη, για να μας θυμίσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αναμάρτητος και, σε αντίθεση με τους άλλους που βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Χριστός δεν είχε καμία αμαρτία να εξομολογηθεί και έτσι βγήκε κατευθείαν.
Άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα με μορφή περιστεράς και ακούστηκε φωνή από τους ουρανούς να λέει «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός» με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η σωτηρία των ανθρώπων. Και έτσι ο Πατήρ δίνει μαρτυρία για τον Υιό του.
Φανερώνονται, λοιπόν, τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος πάνω από τον Ιησού δεν αφήνονται περιθώρια σε κάποιον από τους παρευρισκόμενους να θεωρήσει λανθασμένα ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και όχι ο Ιησούς Χριστός.
Ακόμα, ο Άγιος Δαμασκηνός αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή περιστεράς επειδή όπως ένα περιστέρι είχε δείξει στον Νώε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι τώρα με τη Βάπτιση του Χριστού και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος «εν είδει Περιστεράς» μπαίνει τέλος στον κατακλυσμό των αμαρτιών.
Τα Κάλαντα των Φωτών :
Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός
η χαρα μεγάλη κι ο αγιασμός.
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
κάθετ’ η κυρά μας η Παναγιά.
Όργανo βαστάει, κερί κρατεί
και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί.
Άϊ-Γιάννη αφέντη και βαπτιστή
βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.
Ν’ ανεβώ επάνω στον ουρανό
να μαζέψω ρόδα και λίβανο.
Καλημέρα, καλημέρα,
Καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά
Για τα Φώτα ο λαός πιστεύει πως είναι ο καιρός, η γιορτή που φεύγουν οι καλικάντζαροι γιατί φοβούνται την αγιαστούρα του παπά. Ο τρόμος τους αρχίζει από την παραμονή των Φώτων που γίνεται ο μικρός αγιασμός των παπάδων. Γι αυτό και το έθιμο του λαού λέει:
Στις πέντε του Γενάρη Φεύγουν οι καλικαντζάροι. Αλλά ο μεγάλος τους τρόμος είναι τα Φώτα. Εκείνα τους αποδιώχνουν ολότελα.
Φεύγετε να φεύγουμε
κι έφτασε ο τουρλόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του…
σ.σ. Την Ημέρα των Φωτών στην Γρίβα εορτάζει , εκτός απο τον Φώτη – Φωτεινή και ο Χρήστος – Χριστίνα, καθ’ οτι : … η σωστή ορθογραφία του ονόματος είναι «Χρίστος» ( αυτός που χρίστηκε ) , αφού προέρχεται απ’ τον Χριστό. Εορτάζεται ετσι η ” Φανέρωση ” του Χριστού στους Ανθρώπους μέσα απο το Μέγα Μυστήριο της Βάπτισης.
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος
Στα Θεοφάνεια ή Φώτα, που εορτάζονται στις 6 Ιανουαρίου, τιμούμε και θυμόμαστε την Βάπτιση του Ιησού Χριστού. Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στην φανέρωση της Αγίας Τριάδας, που έγινε κατά τη Βάπτιση του Χριστού.
Η αρχαιότερη αναφορά στη γιορτή των Θεοφανείων που έχει διασωθεί είναι από τον Κλήμη Αλεξάνδρειας στις αρχές των μεταχριστιανικών χρόνων. Στην αρχαία Ελλάδα γιορτάζονται τα “Θεοφάνια” στην αρχή της άνοιξης, στους Δελφούς. Στην Πρωτοχριστιανική Εκκλησία και μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. οι Χριστιανοί γιόρταζαν την ίδια μέρα τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, τιμώντας επίσης την ίδια μέρα την προσκύνηση του Χριστού από τους Ποιμένες και τους Τρεις Μάγους. Μετά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθιερώθηκε ξεχωριστή γιορτή για την γέννηση του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου, ενώ τα Θεοφάνεια εορτάζονταν στις 6 Ιανουαρίου.
Ο λαός ονομάζει τα Θεοφάνια και “φώτα ολόφωτα”, “ξέφωτα”, και “φωτόγεννα”, επειδή τότε φωτίζεται ο κόσμος και αγιάζονται τα νερά. Στις εκκλησίες ψάλλεται το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου …”. Κατόπιν οι πιστοί παρακολουθούν τη ρίψη του σταυρού στη θάλασσα, στον ποταμό ή σε δεξαμενή, όταν δεν βρίσκονται κοντά σε παραθαλάσσιο ή παραποτάμιο μέρος. Έπειτα οι κολυμβητές πέφτουν στα νερά για να πιάσουν τον σταυρό, τον οποίο παλαιότερα περιέφεραν στα σπίτια.
Λίγο καιρό πριν ξεκινήσει ο Ιησούς Χριστός τη διδασκαλία του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκαταλείπει την έρημο και εγκαθίσταται στις όχθες του Ιορδάνη Ποταμού. Εκεί συνεχίζει το κήρυγμα για την έλευση του Σωτήρα, καλεί τους ανθρώπους προς μετάνοια και συγχρόνως βαφτίζει πολλούς από αυτούς που έρχονταν να τον ακούσουν. Στον Ιορδάνη πήγε και τον συνάντησε ο Χριστός και τότε είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής «Ιδέ ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Ο Ιησούς Χριστός ζήτησε από τον Ιωάννη να Τον βαφτίσει, αλλά εκείνος, γνωρίζοντας ποιον είχε απέναντί του, αρνήθηκε λέγοντας ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να τον βαφτίσει ο Ιησούς Χριστός και ότι δεν τολμά αυτόν να Τον βαφτίσει. Τότε, ο Ιησούς Χριστός του λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει για να εκπληρώσει κάθε εντολή του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Έτσι, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάφτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού. Όσους βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος στα νερά του Ιορδάνη, τους έβαζε όσο βρισκόντουσαν μέσα στο νερό να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει ότι ο Ιησούς Χριστός, όταν βαφτίστηκε, βγήκε αμέσως από το νερό του Ιορδάνη, για να μας θυμίσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αναμάρτητος και, σε αντίθεση με τους άλλους που βάφτιζε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Χριστός δεν είχε καμία αμαρτία να εξομολογηθεί και έτσι βγήκε κατευθείαν.
Άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα με μορφή περιστεράς και ακούστηκε φωνή από τους ουρανούς να λέει «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός» με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η σωτηρία των ανθρώπων. Και έτσι ο Πατήρ δίνει μαρτυρία για τον Υιό του.
Φανερώνονται, λοιπόν, τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος πάνω από τον Ιησού δεν αφήνονται περιθώρια σε κάποιον από τους παρευρισκόμενους να θεωρήσει λανθασμένα ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και όχι ο Ιησούς Χριστός.
Ακόμα, ο Άγιος Δαμασκηνός αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή περιστεράς επειδή όπως ένα περιστέρι είχε δείξει στον Νώε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι τώρα με τη Βάπτιση του Χριστού και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος «εν είδει Περιστεράς» μπαίνει τέλος στον κατακλυσμό των αμαρτιών.
Τα Κάλαντα των Φωτών :
Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός
η χαρα μεγάλη κι ο αγιασμός.
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό
κάθετ’ η κυρά μας η Παναγιά.
Όργανo βαστάει, κερί κρατεί
και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί.
Άϊ-Γιάννη αφέντη και βαπτιστή
βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.
Ν’ ανεβώ επάνω στον ουρανό
να μαζέψω ρόδα και λίβανο.
Καλημέρα, καλημέρα,
Καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά
Για τα Φώτα ο λαός πιστεύει πως είναι ο καιρός, η γιορτή που φεύγουν οι καλικάντζαροι γιατί φοβούνται την αγιαστούρα του παπά. Ο τρόμος τους αρχίζει από την παραμονή των Φώτων που γίνεται ο μικρός αγιασμός των παπάδων. Γι αυτό και το έθιμο του λαού λέει:
Στις πέντε του Γενάρη Φεύγουν οι καλικαντζάροι. Αλλά ο μεγάλος τους τρόμος είναι τα Φώτα. Εκείνα τους αποδιώχνουν ολότελα.
Φεύγετε να φεύγουμε
κι έφτασε ο τουρλόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του…
σ.σ. Την Ημέρα των Φωτών στην Γρίβα εορτάζει , εκτός απο τον Φώτη – Φωτεινή και ο Χρήστος – Χριστίνα, καθ’ οτι : … η σωστή ορθογραφία του ονόματος είναι «Χρίστος» ( αυτός που χρίστηκε ) , αφού προέρχεται απ’ τον Χριστό. Εορτάζεται ετσι η ” Φανέρωση ” του Χριστού στους Ανθρώπους μέσα απο το Μέγα Μυστήριο της Βάπτισης.
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος
Το Χριστουγεννιάτικο Τραπέζι ( ΜΠ-ΤΝΙΚ )
Η παράδοση επιτάσει το Τραπέζι των Χριστουγέννωννα είναι…Λιτό. Παρά τις Μοντέρνες Συνήθειες της εποχής, τα Χριστούγεννα αποτελούν κομμάτι της Χριστιανικής νηστείας.
Τα Πλούσια εδέσματα , η Παραγεμισμένη με Γριβιώτικα Κάστανα Γαλοπούλα , Το πλούσιο Μενού των Χριστουγέννων δεν έχουν καμμία σχέση με το πραγματικό Τραπέζι των Χριστουγέννων. Αυτό αποτελείται απο 9 Νηστίσιμα είδη πιάτων. Φαγητά κάθε είδους μπορούν να συμεριληφθούν και να αποτέλουν κομμάτι της τελετουργικής διαδικασιάς του Θυμιατίσματος. Το τραπέζι μπορεί να περιλαμβάνει απο Λαδερά , πίτες , φρούτα , Λαχανικά και σαλάτες εποχής. Μέχρι ακόμα ακόμα και Ξυρούς Καρπούς.
Η σύναξη της Οικογένειας αποτελεί το Χαρμόσυνο γεγονός και ΟΧΙ η βρώση των τροφών την Ημέρα αυτή. Μετά την συγκέντρωση της Οικογένειας στο κοινό τραπέζι, γίνεται η προσευχή, το θυμίασμα και κατόπιν ανταλλάσονται ευχές για ” ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ” και ” ΥΓΕΙΑ ” .
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος
Τα Πλούσια εδέσματα , η Παραγεμισμένη με Γριβιώτικα Κάστανα Γαλοπούλα , Το πλούσιο Μενού των Χριστουγέννων δεν έχουν καμμία σχέση με το πραγματικό Τραπέζι των Χριστουγέννων. Αυτό αποτελείται απο 9 Νηστίσιμα είδη πιάτων. Φαγητά κάθε είδους μπορούν να συμεριληφθούν και να αποτέλουν κομμάτι της τελετουργικής διαδικασιάς του Θυμιατίσματος. Το τραπέζι μπορεί να περιλαμβάνει απο Λαδερά , πίτες , φρούτα , Λαχανικά και σαλάτες εποχής. Μέχρι ακόμα ακόμα και Ξυρούς Καρπούς.
Η σύναξη της Οικογένειας αποτελεί το Χαρμόσυνο γεγονός και ΟΧΙ η βρώση των τροφών την Ημέρα αυτή. Μετά την συγκέντρωση της Οικογένειας στο κοινό τραπέζι, γίνεται η προσευχή, το θυμίασμα και κατόπιν ανταλλάσονται ευχές για ” ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ” και ” ΥΓΕΙΑ ” .
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
Το έθιμο της Φωτιάς των Χριστουγέννων…”Κόλιντε”
Το έθιμο της φωτιάς των Χριστουγέννων στη Γρίβα είναι ένα έθιμο με πολύ παλιές ρίζες. Το βρήκαμε από τους Παππούδες μας και θα το παραδώσουμε στα εγγόνια μας.
Λέγεται ότι το έθιμο συμβολίζει τη Γέννηση του Χριστού και συγκεκριμένα τον τρόπο πού ζεσταίνονταν οι ποιμένες έν αναμονή της Γέννησης του Θεανθρώπου, γύρω από μια μεγάλη φωτιά.
Αλλη εκδοχή, η οποία στηρίζει την αποψή της στην λέξη “Κόλιαμ” που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει σφάζω, αναφέρει ότι το έθιμο εχει σχέση ακόμη και με την Σφαγή των νεογνών από τον Ηρώδη όταν αυτός έψαχνε τον Χριστό.Οι Χριστιανοί, στα κατοπινά βέβαια χρόνια, για να υπενθυμίσουν την αποτυχία της επιχείρησης σφαγής γιόρταζαν την ημέρα αυτή με το άναμα μιας μεγάλης φωτιάς.Η γιορτή αυτή συνεχίστηκε μέχρι και τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οταν η εκκλησία, θεωρώντας τα έθιμα αυτά ειδωλολατρικά στην ΣΤ’ οικουμενική Σύνοδο το 680μ.Χ. κατάφερε να τους αλλάξει χαρακτήρα , προσδίδοντας σ΄αυτά χριστιανικό νόημα και περιεχόμενο, ταυτίζοντας τα με την υπαρκτή εκδοχή της Γέννησης του Χριστού.
Ρίζες του εθίμου δύναται να προέρχονται και από την Αρχαία Ελλάδα, από τις γιορτές πού πραγματοποιούνταν για να τιμήσουν τον αήττητο Θεό Ήλιο ( 25 Δεκεμβρίου ).Εδω πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Δεκέμβρης ήταν ο Μήνας που συνέπεφτε με το χειμερινό Ηλιοστάσιο ( 22 Δεκέμβρη ) , την Μεγαλύτερη Νύχτα και την μικρότερη μέρα του Χρόνου. Θεωρώντας τον Θεό Ήλιο « αδύναμο » την ημέρα αυτή, άναβαν φωτιές για να τον Δυναμώσουν.
Άλλη εκδοχή του εθίμου θέλει η φωτιά του Κόλιντε να έχει σχέση και με τους Καλικάντζαρους δεδομένου ότι το εορταστικό αυτό δωδεκαήμερο, τις νύχτες κυκλοφορούν οι Καλικάντζαροι.Κατά τη φαντασία των ανθρώπων, οι καλικάντζαροι, είναι μικρά μαύρα ανθρωποειδή πλάσματα που παριστάνουν τα κακά πνεύματα και ενοχλούν τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι για να τα απομακρύνουν χρησιμοποιούν διάφορα τεχνάσματα,ένα εκ των οποίων είναι η φωτιά γιατί όπως λένε οι θρύλοι, οι καλικαντζαροι τη φοβούνται.
Αλλοι πίστευαν ακόμη πως η φωτιά θα έφερνε τύχη και γαλήνη στην οικογένειά τους.
Το έθιμο στη Γρίβα :
Οπως γνωρίζουμε, παλιότερα οι Γειτονιές της Γρίβας ( Μαχαλάδες ) ήταν 2. Ο Πάνω και ο Κάτω.
Νέοι και από τις δύο αυτές γειτονιές, σε έναν Ακήρυχτο πόλεμο εντυπώσεων, συγκέντρωναν Ξυλεία, ενίοτε και παλιά λάστιχα αυτοκινήτων, προς όφελος του Μαχαλά τους. Η συγκομιδή γινόταν όλο το Χρόνο και αποθηκευόταν σε μεγάλες αποθήκες. Ο ανταγωνισμός μεγάλος. Η Δομή του κάθε μαχαλά ήταν ιεραρχική. Υπήρχαν τα Μεγαλύτερα παιδιά που καθορίζανε τη στρατηγική συγκέντρωσης της ” ΚΑΥΣΙΜΗΣ ΥΛΗΣ “. Σχεδίαζαν με κάθε λεπτομέρεια την αποθήκευσή της και καθόριζαν ακόμα και κινήσεις ” ΚΛΟΠΗΣ “, απο τις αποθήκες του ” ΕΧΘΡΟΥ “. Κάθε μέλος του ήταν επιφορτισμένο με εξειδικευμένη εργασία, ανάλογα με την ικανότητα της οικογενείας του. Αν δηλαδή ο Πατέρας ήταν Οδηγός Φορτηγού, γινόταν εξόρμηση στα τοπικά Βουλκανιζατερ ώστε να εξασφαλιστεί η ” ΔΩΡΕΑ ” Ελαστικών και άμεση μεταφορά στην αποθήκη αγκαρεύοντας τον πατέρα. Εάν ήταν κτηνοτρόφος, προσπαθούσαν να τον πείσουν οτι μια αποθηκούλα στο Μαντρί μπορεί να χρησιμοποιηθεί απο την Ομάδα…κ.ο.κ.!
Παιδιά και εμείς τότε , αρχές δεκαετίας του ‘80, κάτω απο την αρχηγία των Οικονόμου Σάκη και του Γώγου Γιώργου, βάζαμε τα δυνατά μας να είμαστε οι Καλύτεροι.
Άλλες φορές μέσα στίς ρεματιές , παιδευόμασταν ολημερίς να τραβήξουμε ένα τεράστιο λαστιχο απο τρακτέρ. Άλλοτε χαραμίζαμε ατελείωτες ώρες αναζήτησης στούς δρόμους,τις περισσότερες φορές ” Ανεπιτυχώς “. Οταν όμως΄, κάποιο μέλος της ομάδας, εντόπιζε κάτι, με αστραπιαία ταχύτητα μαζεύονταν η ομάδα για την περισυλογγή και μεταφορά. Γρήγορα, μεθοδικά και με απόλυτη μυστικότητα. Μακριά απο τα αδιάκριτα μάτια του άλλου μαχαλά. Δεν δυανασχετούσαμε ΠΟΤΕ. Η χαρά μας ήταν η προσμονή της Βραδιάς που θα άναβε η φωτιά. Το ” Κόλιντε ” ήταν η Ιθάκη μας και κέρδος μας η Διαδρομή.
Μιά διαδρομή με πολύτιμη ανταμοιβή, την κοινωνική ένταξη στούς ιστούς του κλειστού χωριού που επέτρεπε και επέβαλε στούς διαφορετικούς χαρακτήρες να προετοιμάσουν, να οργανωσουν και να πραγματωσουν τελικά αυτό το έθιμο-παιγχνιδι , σε ” ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ “, γιορταζοντας παράλληλα την έλευση των Χριστουγεννων.
Έτσι αναδεικνυόταν η Ικανότητα τους στην Ομαδική εργασία, η αφοσίωση τους στο σύνολο, η αποδοχή τους ως ανταγωνιστικά μέλη της κοινωνίας που θα ενταχθούν και τα ιδιαίτερα ταλέντα που έκρυβε ο καθένας. Οι μεγαλύτεροι βέβαια παρακολουθούσαν, από την σκιά των γεγονότων, επέβλεπαν επιβραβεύοντας την Άμιλλα των παιδιών, επιπλήτοντας όμως με ένα καλό τράβηγμα του αυτιού , όπως συνηθιζόταν το ” Παιδικό ” κατα περίσταση λάθος καθοδηγώντας τα μακριά από έκτροπες συμπεριφορές.
Σε μία αποστολή “ΚΛΟΠΗΣ ” λοιπόν, ελαστικών απο τον πάνω Μαχαλά, αφού είχαμε εντοπίσει την αποθήκη στο σπίτι του Πούλκα, έγινε βραδυνή εξόρμηση.Ο σκοπός ήταν βέβαια προφανής. Να πάρουμε τα Λάστιχα, πάση θυσία. Στο στρατηγείο, μετά απο μέρες διαβουλεύσεων και σχεδιασμών, οι ” ΑΡΧΗΓΟΙ ” έλαβαν τις τελικές τους αποφάσεις. ΕΠΙΘΕΣΗ στην Αποθήκη. Θα βάλουμε καποιο παιδί στην αποθήκη και θα ανοίξει τις πόρτες απο μέσα. Θα πάρουμε ” ΟΛΑ ” τα Λάστιχα και με σύμμαχο την κατηφόρα θα τα κατρακυλήσουμε στον κάτω μαχαλά μας.Έτσι και έγινε. Μεγάλη επιτυχία για τον Κάτω Μαχαλά. μεγάλη ατυχία για τον υποφαινόμενο. ο οποίος την επόμενη μέρα “συνελήφθη” απο μέλη του ΕΧΘΡΟΥ και εμεινε ολημερίς δεμένος, για τιμωρία, σε μία συκιά στην Λίπτα .Δεν μετάνοιωσα, ποτέ γιατι η ανταμοιβή μου που απάλυνε την τιμωρία , εκείνη τουλάχιστον την χρονιά ήταν ότι η φωτιά μας ήταν η ΚΑΛΥΤΕΡΗ…
Μια φωτιά Δυνατή,εντυπωσιακή με την Μεγαλύτερη ένταση, φωτοβολία και διάρκεια. Και όταν αυτό γινόταν εφικτό, η χαρά των παιδιών δενπεριγραφόταν. Να φωτίζει και να επιδεικνύει την επιτυχία τους. Να επιδοκιμάζει τον κόπο όλης της χρονιάς.
Πριν η φωτιά ανάψει, τα παιδιά , αγόρια και λίγα κορίτσια εκείνη την εποχή, που πραγματοποιούσαν το εγχείρημα, φώναζαν « Κόλιντεεεεε! » που αντιλαλούσε σε όλο το χωριό. Με τον τρόπο αυτό προμήνυαν τον ερχομό των Χριστουγέννων. Κατόπιν άναβαν τη φωτιά και μαζί παιδιά και ενήλικες όλη τη νύχτα φρόντιζαν να μη σβήσει η φλόγα. Η ατμοσφαιρα ητανε μαγευτική και η νυχτα κυλούσε με ανέκδοτα, αστεία και διάφορες ιστορίες…
Με το που άρχιζε να χαράζει η μέρα της παραμονής των Χριστουγέννων 24 Δεκεμβρίου τα παιδιά άφηναν τη φωτιά και όλα μαζί δίχως να γυρίσουν στα σπίτια τους ξεκινούσαν να ψάλουν τα κάλαντα (Κόλιντε ή κολέντο) στο χωριό.
Το πατροπαράδοτο αυτό έθιμο διατηρείται έως τις μέρες μας, ελαφρά όμως διαφοροποιημένο, προσαρμοσμένο δηλαδή στο σημερινό τρόπο ζωής. Ενώ παλαιότερα τη φωτιά την ανάβανε μικρά παιδιά σήμερα την ανάβουν μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ανάβει στον Προαύλιο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου και λαμβάνονται μέτρα πυροπροστασίας.
Την ανάβουν πριν τα μεσάνυχτα και αποσύρονται συνήθως πολύ νωρίτερα από το χάραμα της παραμονής. Όσο κάθονται γύρω από αυτήν ενίοτε τρώνε και πίνουνε μη νηστίσιμες τροφές, (κρέατα, πουλερικά, πίτες κ.α) κάτι που στο παρελθόν δεν γινόταν λόγω νηστείας.
Εθιμογραφήματα :
Ο Φ.Κουκουλές αναφέρει : « Ωρίσθη δε τότε η εορτή των Χριστουγέννων ( 25 Δεκεμβρίου ) υπό την εκκλησία επιθυμούσης ν’ αντικαταστήση διά χριστιανικής εθνικήν εορτήν , την του αήττητου Ήλιου, εορταζόμενην την ημέρα εκείνη ».
Ο Ν. Γ. Πολίτης λέει γι’αυτό: «…Σκοπός δε των πυρών τούτων, όπου ακόμη παρέμεινε το έθιμο, φέρεται η αποδίωξις των Καλλικαντζάρων και ο καθαρισμός του χωριού από άγους, όπερ προσήμεν εις τας κατοικίας των ανθρώπων η παραμονή των δαιμονίων εκείνων κατά το δωδεκαήμερον…Ενιαχού της Μακεδονίας την παραμονήν των Χριστουγέννων «καίουν τους Καρκαντζάρους» ως λέγουν, ανάπτοντες από πρωίας πουρνάρια και ρίπτοντες αυτά ανημμένα εις τας οδούς… Αλλά δυνάμεθα ίσως να είπωμεν ότι πάντες καθόλου οι λαοί της γης τιμώσι το πύρ ως σωτήριον εις τους ανθρώπους, διότι έχει την δύναμιν ν’ απελαύνει τους δαίμονας…Εν δε τη λατρεία των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων το πυρ, ως εξαφάνιζον πάντα ρύπον, ήτο εν χρήσει εν τοις καθαρμοίς…»
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
Λέγεται ότι το έθιμο συμβολίζει τη Γέννηση του Χριστού και συγκεκριμένα τον τρόπο πού ζεσταίνονταν οι ποιμένες έν αναμονή της Γέννησης του Θεανθρώπου, γύρω από μια μεγάλη φωτιά.
Αλλη εκδοχή, η οποία στηρίζει την αποψή της στην λέξη “Κόλιαμ” που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει σφάζω, αναφέρει ότι το έθιμο εχει σχέση ακόμη και με την Σφαγή των νεογνών από τον Ηρώδη όταν αυτός έψαχνε τον Χριστό.Οι Χριστιανοί, στα κατοπινά βέβαια χρόνια, για να υπενθυμίσουν την αποτυχία της επιχείρησης σφαγής γιόρταζαν την ημέρα αυτή με το άναμα μιας μεγάλης φωτιάς.Η γιορτή αυτή συνεχίστηκε μέχρι και τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οταν η εκκλησία, θεωρώντας τα έθιμα αυτά ειδωλολατρικά στην ΣΤ’ οικουμενική Σύνοδο το 680μ.Χ. κατάφερε να τους αλλάξει χαρακτήρα , προσδίδοντας σ΄αυτά χριστιανικό νόημα και περιεχόμενο, ταυτίζοντας τα με την υπαρκτή εκδοχή της Γέννησης του Χριστού.
Ρίζες του εθίμου δύναται να προέρχονται και από την Αρχαία Ελλάδα, από τις γιορτές πού πραγματοποιούνταν για να τιμήσουν τον αήττητο Θεό Ήλιο ( 25 Δεκεμβρίου ).Εδω πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Δεκέμβρης ήταν ο Μήνας που συνέπεφτε με το χειμερινό Ηλιοστάσιο ( 22 Δεκέμβρη ) , την Μεγαλύτερη Νύχτα και την μικρότερη μέρα του Χρόνου. Θεωρώντας τον Θεό Ήλιο « αδύναμο » την ημέρα αυτή, άναβαν φωτιές για να τον Δυναμώσουν.
Άλλη εκδοχή του εθίμου θέλει η φωτιά του Κόλιντε να έχει σχέση και με τους Καλικάντζαρους δεδομένου ότι το εορταστικό αυτό δωδεκαήμερο, τις νύχτες κυκλοφορούν οι Καλικάντζαροι.Κατά τη φαντασία των ανθρώπων, οι καλικάντζαροι, είναι μικρά μαύρα ανθρωποειδή πλάσματα που παριστάνουν τα κακά πνεύματα και ενοχλούν τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι για να τα απομακρύνουν χρησιμοποιούν διάφορα τεχνάσματα,ένα εκ των οποίων είναι η φωτιά γιατί όπως λένε οι θρύλοι, οι καλικαντζαροι τη φοβούνται.
Αλλοι πίστευαν ακόμη πως η φωτιά θα έφερνε τύχη και γαλήνη στην οικογένειά τους.
Το έθιμο στη Γρίβα :
Οπως γνωρίζουμε, παλιότερα οι Γειτονιές της Γρίβας ( Μαχαλάδες ) ήταν 2. Ο Πάνω και ο Κάτω.
Νέοι και από τις δύο αυτές γειτονιές, σε έναν Ακήρυχτο πόλεμο εντυπώσεων, συγκέντρωναν Ξυλεία, ενίοτε και παλιά λάστιχα αυτοκινήτων, προς όφελος του Μαχαλά τους. Η συγκομιδή γινόταν όλο το Χρόνο και αποθηκευόταν σε μεγάλες αποθήκες. Ο ανταγωνισμός μεγάλος. Η Δομή του κάθε μαχαλά ήταν ιεραρχική. Υπήρχαν τα Μεγαλύτερα παιδιά που καθορίζανε τη στρατηγική συγκέντρωσης της ” ΚΑΥΣΙΜΗΣ ΥΛΗΣ “. Σχεδίαζαν με κάθε λεπτομέρεια την αποθήκευσή της και καθόριζαν ακόμα και κινήσεις ” ΚΛΟΠΗΣ “, απο τις αποθήκες του ” ΕΧΘΡΟΥ “. Κάθε μέλος του ήταν επιφορτισμένο με εξειδικευμένη εργασία, ανάλογα με την ικανότητα της οικογενείας του. Αν δηλαδή ο Πατέρας ήταν Οδηγός Φορτηγού, γινόταν εξόρμηση στα τοπικά Βουλκανιζατερ ώστε να εξασφαλιστεί η ” ΔΩΡΕΑ ” Ελαστικών και άμεση μεταφορά στην αποθήκη αγκαρεύοντας τον πατέρα. Εάν ήταν κτηνοτρόφος, προσπαθούσαν να τον πείσουν οτι μια αποθηκούλα στο Μαντρί μπορεί να χρησιμοποιηθεί απο την Ομάδα…κ.ο.κ.!
Παιδιά και εμείς τότε , αρχές δεκαετίας του ‘80, κάτω απο την αρχηγία των Οικονόμου Σάκη και του Γώγου Γιώργου, βάζαμε τα δυνατά μας να είμαστε οι Καλύτεροι.
Άλλες φορές μέσα στίς ρεματιές , παιδευόμασταν ολημερίς να τραβήξουμε ένα τεράστιο λαστιχο απο τρακτέρ. Άλλοτε χαραμίζαμε ατελείωτες ώρες αναζήτησης στούς δρόμους,τις περισσότερες φορές ” Ανεπιτυχώς “. Οταν όμως΄, κάποιο μέλος της ομάδας, εντόπιζε κάτι, με αστραπιαία ταχύτητα μαζεύονταν η ομάδα για την περισυλογγή και μεταφορά. Γρήγορα, μεθοδικά και με απόλυτη μυστικότητα. Μακριά απο τα αδιάκριτα μάτια του άλλου μαχαλά. Δεν δυανασχετούσαμε ΠΟΤΕ. Η χαρά μας ήταν η προσμονή της Βραδιάς που θα άναβε η φωτιά. Το ” Κόλιντε ” ήταν η Ιθάκη μας και κέρδος μας η Διαδρομή.
Μιά διαδρομή με πολύτιμη ανταμοιβή, την κοινωνική ένταξη στούς ιστούς του κλειστού χωριού που επέτρεπε και επέβαλε στούς διαφορετικούς χαρακτήρες να προετοιμάσουν, να οργανωσουν και να πραγματωσουν τελικά αυτό το έθιμο-παιγχνιδι , σε ” ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ “, γιορταζοντας παράλληλα την έλευση των Χριστουγεννων.
Έτσι αναδεικνυόταν η Ικανότητα τους στην Ομαδική εργασία, η αφοσίωση τους στο σύνολο, η αποδοχή τους ως ανταγωνιστικά μέλη της κοινωνίας που θα ενταχθούν και τα ιδιαίτερα ταλέντα που έκρυβε ο καθένας. Οι μεγαλύτεροι βέβαια παρακολουθούσαν, από την σκιά των γεγονότων, επέβλεπαν επιβραβεύοντας την Άμιλλα των παιδιών, επιπλήτοντας όμως με ένα καλό τράβηγμα του αυτιού , όπως συνηθιζόταν το ” Παιδικό ” κατα περίσταση λάθος καθοδηγώντας τα μακριά από έκτροπες συμπεριφορές.
Σε μία αποστολή “ΚΛΟΠΗΣ ” λοιπόν, ελαστικών απο τον πάνω Μαχαλά, αφού είχαμε εντοπίσει την αποθήκη στο σπίτι του Πούλκα, έγινε βραδυνή εξόρμηση.Ο σκοπός ήταν βέβαια προφανής. Να πάρουμε τα Λάστιχα, πάση θυσία. Στο στρατηγείο, μετά απο μέρες διαβουλεύσεων και σχεδιασμών, οι ” ΑΡΧΗΓΟΙ ” έλαβαν τις τελικές τους αποφάσεις. ΕΠΙΘΕΣΗ στην Αποθήκη. Θα βάλουμε καποιο παιδί στην αποθήκη και θα ανοίξει τις πόρτες απο μέσα. Θα πάρουμε ” ΟΛΑ ” τα Λάστιχα και με σύμμαχο την κατηφόρα θα τα κατρακυλήσουμε στον κάτω μαχαλά μας.Έτσι και έγινε. Μεγάλη επιτυχία για τον Κάτω Μαχαλά. μεγάλη ατυχία για τον υποφαινόμενο. ο οποίος την επόμενη μέρα “συνελήφθη” απο μέλη του ΕΧΘΡΟΥ και εμεινε ολημερίς δεμένος, για τιμωρία, σε μία συκιά στην Λίπτα .Δεν μετάνοιωσα, ποτέ γιατι η ανταμοιβή μου που απάλυνε την τιμωρία , εκείνη τουλάχιστον την χρονιά ήταν ότι η φωτιά μας ήταν η ΚΑΛΥΤΕΡΗ…
Μια φωτιά Δυνατή,εντυπωσιακή με την Μεγαλύτερη ένταση, φωτοβολία και διάρκεια. Και όταν αυτό γινόταν εφικτό, η χαρά των παιδιών δενπεριγραφόταν. Να φωτίζει και να επιδεικνύει την επιτυχία τους. Να επιδοκιμάζει τον κόπο όλης της χρονιάς.
Πριν η φωτιά ανάψει, τα παιδιά , αγόρια και λίγα κορίτσια εκείνη την εποχή, που πραγματοποιούσαν το εγχείρημα, φώναζαν « Κόλιντεεεεε! » που αντιλαλούσε σε όλο το χωριό. Με τον τρόπο αυτό προμήνυαν τον ερχομό των Χριστουγέννων. Κατόπιν άναβαν τη φωτιά και μαζί παιδιά και ενήλικες όλη τη νύχτα φρόντιζαν να μη σβήσει η φλόγα. Η ατμοσφαιρα ητανε μαγευτική και η νυχτα κυλούσε με ανέκδοτα, αστεία και διάφορες ιστορίες…
Με το που άρχιζε να χαράζει η μέρα της παραμονής των Χριστουγέννων 24 Δεκεμβρίου τα παιδιά άφηναν τη φωτιά και όλα μαζί δίχως να γυρίσουν στα σπίτια τους ξεκινούσαν να ψάλουν τα κάλαντα (Κόλιντε ή κολέντο) στο χωριό.
Το πατροπαράδοτο αυτό έθιμο διατηρείται έως τις μέρες μας, ελαφρά όμως διαφοροποιημένο, προσαρμοσμένο δηλαδή στο σημερινό τρόπο ζωής. Ενώ παλαιότερα τη φωτιά την ανάβανε μικρά παιδιά σήμερα την ανάβουν μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ανάβει στον Προαύλιο χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου και λαμβάνονται μέτρα πυροπροστασίας.
Την ανάβουν πριν τα μεσάνυχτα και αποσύρονται συνήθως πολύ νωρίτερα από το χάραμα της παραμονής. Όσο κάθονται γύρω από αυτήν ενίοτε τρώνε και πίνουνε μη νηστίσιμες τροφές, (κρέατα, πουλερικά, πίτες κ.α) κάτι που στο παρελθόν δεν γινόταν λόγω νηστείας.
Εθιμογραφήματα :
Ο Φ.Κουκουλές αναφέρει : « Ωρίσθη δε τότε η εορτή των Χριστουγέννων ( 25 Δεκεμβρίου ) υπό την εκκλησία επιθυμούσης ν’ αντικαταστήση διά χριστιανικής εθνικήν εορτήν , την του αήττητου Ήλιου, εορταζόμενην την ημέρα εκείνη ».
Ο Ν. Γ. Πολίτης λέει γι’αυτό: «…Σκοπός δε των πυρών τούτων, όπου ακόμη παρέμεινε το έθιμο, φέρεται η αποδίωξις των Καλλικαντζάρων και ο καθαρισμός του χωριού από άγους, όπερ προσήμεν εις τας κατοικίας των ανθρώπων η παραμονή των δαιμονίων εκείνων κατά το δωδεκαήμερον…Ενιαχού της Μακεδονίας την παραμονήν των Χριστουγέννων «καίουν τους Καρκαντζάρους» ως λέγουν, ανάπτοντες από πρωίας πουρνάρια και ρίπτοντες αυτά ανημμένα εις τας οδούς… Αλλά δυνάμεθα ίσως να είπωμεν ότι πάντες καθόλου οι λαοί της γης τιμώσι το πύρ ως σωτήριον εις τους ανθρώπους, διότι έχει την δύναμιν ν’ απελαύνει τους δαίμονας…Εν δε τη λατρεία των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων το πυρ, ως εξαφάνιζον πάντα ρύπον, ήτο εν χρήσει εν τοις καθαρμοίς…»
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
….Ξυλεία του Πάικου, απο Γριβιώτικα Χέρια !
…το Πάικο αποτελεί μια πλουτοπαραγωγός περιοχή ξυλεία. Η συστηματική Υλοτομία , η Αρίστης ποιότητας ξυλεία και ο Υψιλός επαγγελματισμός των Ξυλεμπόρων της Γρίβας…καθιστά την Γρίβα την Νο.1 περιοχή προμήθειας Ξυλείας στην Ευρύτερη περιοχή και τούς Εμπόρους της τούς εμπειρότερους της Μακεδονίας. Αλλά επειδή τα Λόγια είναι φτώχεια…και ο Σεβασμός στον πελάτη το κύριο Μέλημα…σας παραθέτουμε ΠΟΛΛΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ σχετικά με την Ξυλεία και τα καυσόξυλα…παρακάτω.
Οι περισσότερες κατοικίες στις μέρες μας διαθέτουν τζάκι κι έτσι οι οικογένειες απολαμβάνουν τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του. Γνωρίζουμε όμως ότι το είδος του ξύλου που θα επιλέξουμε για το τζάκι μας παίζει καθοριστικό ρόλο τόσο στη λειτουργία όσο και την απόδοσή του. Δεν είναι κατάλληλα όλα τα ξύλα για καύσιμη ύλη. Άλλα είδη είναι κατάλληλα για «προσάναμμα» και άλλα είδη είναι κατάλληλα για την «κυρίως καύση» που θέλουμε να κρατήσει για πολλές πολλές ώρες!
Επιπρόσθετα, η φωτιά στο τζάκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από το μέγεθος των καυσόξυλων που επιλέγουμε, καθώς επίσης και από την υγρασία τους. Τα πιο συνηθισμένα στη χώρα μας είδη, κατάλληλα για καυσόξυλα, είναι η δρυς, η ελιά και η οξιά, ανάλογα με την περιοχή και τη διαθεσιμότητα που υπάρχει. Διαλέγουμε συνεπώς τα καυσόξυλα που επιθυμούμε και τα προμηθευόμαστε έγκαιρα, ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η καλύτερη εποχή είναι το καλοκαίρι, το πολύ μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη. Σίγουρα, τους καλοκαιρινούς μήνες βρίσκουμε στην αγορά τα πιο ξερά ξύλα.. Το ξύλο της δρυός προτιμάται στις περισσότερες των περιπτώσεων, διότι αφενός μεν δίνει ωραία φλόγα, χωρίς προβλήματα και αφετέρου έχει μεγάλη διάρκεια καύσης. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δίνεται και στην αποθήκευση των καυσόξυλων τόσο στον τρόπο στοίβαξης όσο και στο μέρος της αποθήκευσής τους. Είναι κανόνας ότι τα καλύτερα καυσόξυλα είναι αυτά που έχουν αποθηκευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δύο χρόνια και έχουν πλήρως ξηραθεί. Τα ξύλα πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο και καλά αεριζόμενο χώρο και η περιεχόμενη υγρασία τους να είναι κάτω από 15%.
Ποιά είναι τα πιο κατάλληλα είδη ξύλου για το τζάκι;
Μέτρα προστασίας και τι πρέπει να θυμόμαστε;
Ποιά είδη ξύλου «σκάνε» και τι πρέπει να κάνουμε;
Το τζάκι και η κατασκευή του είναι το πρώτο ζητούμενο. Το τζάκι αποτελεί μία μικρή κατασκευή που πρέπει να είναι καλοσχεδιασμένη, ώστε «να τραβά καλά», όπως συνηθίζεται να λέμε, ανεξάρτητα από το μέγεθος της φωτιάς. Το πόσο καλά τραβάει το τζάκι επηρεάζεται κι από την επιφάνεια που καταλαμβάνει η φωτιά μέσα στην εστία. Επίσης, είναι χρήσιμο τις πρώτες φορές που θα λειτουργήσουμε το τζάκι να ελέγξουμε πόσο εκτεταμένη φωτιά μπορεί να ικανοποιήσει χωρίς αυτό να καπνίζει. Σημαντικό, επίσης, είναι ο τύπος της εστίας που έχουμε. Η ποσότητα της θερμικής ενέργειας που δίνει ένα τζάκι εξαρτάται σημαντικά από την εστία, που μπορεί να είναι χτιστή με πυρότουβλα (απόδοση 10-15%), προκατασκευασμένη με μαντέμι (απόδοση 15-25%) ή ενεργειακή (απόδοση ως και 85%). Τα ενεργειακά τζάκια προτιμούνται σήμερα, διότι έχουν τη μεγαλύτερη θερμική απόδοση. Ρόλο παίζει και η επιλογή της πόρτας του τζακιού που πρέπει να είναι άριστης ποιότητας για να απομονώνει τον αέρα. Εννοείται ότι τα καυσόξυλά μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η θερμότητα που δίνει το τζάκι εξαρτάται βέβαια από το είδος και το μέγεθος των καυσόξυλων που χρησιμοποιούμε, αλλά επιπρόσθετα εξαρτάται κι από τον τρόπο τοποθέτησής τους στην εστία. Αυτό είναι ένα μυστικό στην επιτυχία της καλής φωτιάς. Δεν πρέπει αυτά να είναι στριμωγμένα μεταξύ τους για να μπορεί να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσά τους και να τα τροφοδοτεί με το απαραίτητο για την καύση οξυγόνο.
…επιμέλεια άρθρου……Δημήτρης Γ. Κόιος …. http://www.kausoxila-koios.gr/
Καυσόξυλα και τζάκι
Επιπρόσθετα, η φωτιά στο τζάκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από το μέγεθος των καυσόξυλων που επιλέγουμε, καθώς επίσης και από την υγρασία τους. Τα πιο συνηθισμένα στη χώρα μας είδη, κατάλληλα για καυσόξυλα, είναι η δρυς, η ελιά και η οξιά, ανάλογα με την περιοχή και τη διαθεσιμότητα που υπάρχει. Διαλέγουμε συνεπώς τα καυσόξυλα που επιθυμούμε και τα προμηθευόμαστε έγκαιρα, ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η καλύτερη εποχή είναι το καλοκαίρι, το πολύ μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη. Σίγουρα, τους καλοκαιρινούς μήνες βρίσκουμε στην αγορά τα πιο ξερά ξύλα.. Το ξύλο της δρυός προτιμάται στις περισσότερες των περιπτώσεων, διότι αφενός μεν δίνει ωραία φλόγα, χωρίς προβλήματα και αφετέρου έχει μεγάλη διάρκεια καύσης. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δίνεται και στην αποθήκευση των καυσόξυλων τόσο στον τρόπο στοίβαξης όσο και στο μέρος της αποθήκευσής τους. Είναι κανόνας ότι τα καλύτερα καυσόξυλα είναι αυτά που έχουν αποθηκευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δύο χρόνια και έχουν πλήρως ξηραθεί. Τα ξύλα πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο και καλά αεριζόμενο χώρο και η περιεχόμενη υγρασία τους να είναι κάτω από 15%.
Ποιά είναι τα πιο κατάλληλα είδη ξύλου για το τζάκι;
Ορισμένα είδη ξύλου παράγουν πολύ καπνό και έχουν δυσάρεστη οσμή. Άλλα δεν καίγονται εύκολα με αποτέλεσμα να μην παράγουν την απαιτούμενη για το χώρο μας θερμότητα. Γι’ αυτό συνήθως προτιμάμε «σκληρά ξύλα», δηλ. πλατύφυλλα όπως δρύες, οξιά, ελιά κ.α. που έχουν μεγάλο βάρος, είναι πυκνά και καίγονται με ήρεμη και μακριά φλόγα.
Όταν μιλάμε για τζάκι και καύση, μιλάμε για φωτιά μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται. Συνεπώς, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Για λόγους ασφάλειας αλλά και καλύτερης απόδοσης, προτιμούνται τα τζάκια με κλειστή εστία. Το σπινθηροβόλημα του τζακιού είναι σίγουρα ευχάριστο και ρομαντικό, αλλά μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για τα χαλιά, τις μοκέτες, τα έπιπλα και το σπίτι μας! Το τρίξιμο των καυσόξυλων και το «σκάσιμό» τους προκαλούν εκσφενδονισμό αναμμένων κομματιών, γι’ αυτό καλό είναι να προστατεύουμε το σαλόνι και το καθιστικό μας από τη φωτιά τοποθετώντας ειδικό τζάμι ή και πλέγμα για προστασία. Δεν αφήνουμε ποτέ χωρίς επίβλεψη το τζάκι, ειδικά αυτό με ανοιχτή εστία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί τα καυσόξυλα να «σκάνε», δηλ. να προκαλούν ένα δυνατό κρότο και κομμάτια να πετάγονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό είναι επικίνδυνο και χρειάζεται προσοχή. Γιατί όμως αυτά τα ξύλα «σκάνε»; Τα καυσόξυλα μπορεί να μην τελείως ξερά ή να έχουν «νοτίσει». Οπότε, όταν αυξάνεται η θερμοκρασία, η υγρασία που περιέχουν μετατρέπεται σε «αέρια» που δημιουργούνται στο εσωτερικό του κατά τη διάρκεια της καύσης. Τα αέρια δεν μπορούν να διαφύγουν και προκαλούν έτσι αυτές τις «εκρήξεις» που συνοδεύονται από το χαρακτηριστικό τρίξιμο. Ρόλο στο φαινόμενο παίζουν και τα «βοθρία», οι οπές επικοινωνίας δηλ. των κυττάρων του ξύλου, που μπορεί να είναι φραγμένες και να εγκλωβίζουν εύκολα τα αέρια. Μπορεί ακόμα, σε είδη κέδρου, να υπάρχουν «εκρήξεις» από την υπερθέρμανση.
Πώς μπορούμε να έχουμε καλύτερη απόδοση στο τζάκι μας;
Το τζάκι και η κατασκευή του είναι το πρώτο ζητούμενο. Το τζάκι αποτελεί μία μικρή κατασκευή που πρέπει να είναι καλοσχεδιασμένη, ώστε «να τραβά καλά», όπως συνηθίζεται να λέμε, ανεξάρτητα από το μέγεθος της φωτιάς. Το πόσο καλά τραβάει το τζάκι επηρεάζεται κι από την επιφάνεια που καταλαμβάνει η φωτιά μέσα στην εστία. Επίσης, είναι χρήσιμο τις πρώτες φορές που θα λειτουργήσουμε το τζάκι να ελέγξουμε πόσο εκτεταμένη φωτιά μπορεί να ικανοποιήσει χωρίς αυτό να καπνίζει. Σημαντικό, επίσης, είναι ο τύπος της εστίας που έχουμε. Η ποσότητα της θερμικής ενέργειας που δίνει ένα τζάκι εξαρτάται σημαντικά από την εστία, που μπορεί να είναι χτιστή με πυρότουβλα (απόδοση 10-15%), προκατασκευασμένη με μαντέμι (απόδοση 15-25%) ή ενεργειακή (απόδοση ως και 85%). Τα ενεργειακά τζάκια προτιμούνται σήμερα, διότι έχουν τη μεγαλύτερη θερμική απόδοση. Ρόλο παίζει και η επιλογή της πόρτας του τζακιού που πρέπει να είναι άριστης ποιότητας για να απομονώνει τον αέρα. Εννοείται ότι τα καυσόξυλά μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ξερά. Η θερμότητα που δίνει το τζάκι εξαρτάται βέβαια από το είδος και το μέγεθος των καυσόξυλων που χρησιμοποιούμε, αλλά επιπρόσθετα εξαρτάται κι από τον τρόπο τοποθέτησής τους στην εστία. Αυτό είναι ένα μυστικό στην επιτυχία της καλής φωτιάς. Δεν πρέπει αυτά να είναι στριμωγμένα μεταξύ τους για να μπορεί να κυκλοφορεί ο αέρας ανάμεσά τους και να τα τροφοδοτεί με το απαραίτητο για την καύση οξυγόνο.
…επιμέλεια άρθρου……Δημήτρης Γ. Κόιος …. http://www.kausoxila-koios.gr/
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009
ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ (1981), ταινία του Τάσου Ψαρά...γυρισμένη και στη Γρίβα.
ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ 1981
........Τάσος Ψαράς
Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς. Σενάριο: Τάσος Ψαρράς (με βάση το πρώτο κεφάλαιο του μυθιστορήματος του Λάζαρου Παυλίδη «Ο χρυσός νοικοκύρης»). Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας, Μουσική επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου. Ερμηνείες: Βασίλης Κολοβός, Βάνα Φιτσώρη, Δήμητρα Χατούπη, Δημήτρης Σπύρου
Βραβείο καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1981, Βραβείο κριτικών,
Χρυσό βραβείο Φεστιβάλ Ωριάκ , Γαλλία 1982.
Επίσημη συμμετοχή στο φεστιβάλ του Λοκάρνο, Λος Άντζελες, Μελβούρνης και πολλά άλλα.
«Το εργοστάσιο» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Τάσου Ψαρρά. Παραλλαγή ως ένα μέρος του «Δι’ ασήμαντον αφορμήν». Παραλείποντας τον ενδιάμεσο «Μάη», με τον οποίο επιχείρησε να περάσει σε ένα άλλο θεματικό κι εκφραστικό επίπεδο. Ο ίδιος γεωγραφικός και κοινωνικός χώρος. Ένα ημιορεινό χωριάτης Μακεδονίας.
Mεγάλα τμήματα της ταινίας έχουν γυριστεί σε επιλεγμένες τοποθεσίες της ΓΡΙΒΑΣ.
πληροφορίες : http://antipera-oxthi-culture.blogspot.com/2009/02/1981.html
http://rs32cg.rapidshare.com/files/299009623/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part1.rar
http://rs279l3.rapidshare.com/files/299044405/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part2.rar
http://rs757l32.rapidshare.com/files/299109268/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part3.rar
http://rs439l3.rapidshare.com/files/299172503/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part4.rar
http://rs678tl4.rapidshare.com/files/299226285/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part5.rar
Μέγεθος : 920MB
Διάρκεια ταινίας : 1 : 36′ : 02”
Οδηγίες : Κατεβάζεται…ΟΛΑ…τα Αρχεία. Αποσυμπιέζεται, με το πρόγραμμα WINRAR το part1 ( Δεξί κλίκ επάνω του-Αποσυμπίεση). Η ταινία θα αποσυμπιεστεί Ολόκληρη, μόνη της…
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
........Τάσος ΨαράςΣκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς. Σενάριο: Τάσος Ψαρράς (με βάση το πρώτο κεφάλαιο του μυθιστορήματος του Λάζαρου Παυλίδη «Ο χρυσός νοικοκύρης»). Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας, Μουσική επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου. Ερμηνείες: Βασίλης Κολοβός, Βάνα Φιτσώρη, Δήμητρα Χατούπη, Δημήτρης Σπύρου
Βραβείο καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1981, Βραβείο κριτικών,
Χρυσό βραβείο Φεστιβάλ Ωριάκ , Γαλλία 1982.
Επίσημη συμμετοχή στο φεστιβάλ του Λοκάρνο, Λος Άντζελες, Μελβούρνης και πολλά άλλα.
«Το εργοστάσιο» είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Τάσου Ψαρρά. Παραλλαγή ως ένα μέρος του «Δι’ ασήμαντον αφορμήν». Παραλείποντας τον ενδιάμεσο «Μάη», με τον οποίο επιχείρησε να περάσει σε ένα άλλο θεματικό κι εκφραστικό επίπεδο. Ο ίδιος γεωγραφικός και κοινωνικός χώρος. Ένα ημιορεινό χωριάτης Μακεδονίας.
Mεγάλα τμήματα της ταινίας έχουν γυριστεί σε επιλεγμένες τοποθεσίες της ΓΡΙΒΑΣ.
πληροφορίες : http://antipera-oxthi-culture.blogspot.com/2009/02/1981.html
http://rs32cg.rapidshare.com/files/299009623/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part1.rar
http://rs279l3.rapidshare.com/files/299044405/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part2.rar
http://rs757l32.rapidshare.com/files/299109268/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part3.rar
http://rs439l3.rapidshare.com/files/299172503/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part4.rar
http://rs678tl4.rapidshare.com/files/299226285/To_ergostasio-Tasos_Psaras.part5.rar
Μέγεθος : 920MB
Διάρκεια ταινίας : 1 : 36′ : 02”
Οδηγίες : Κατεβάζεται…ΟΛΑ…τα Αρχεία. Αποσυμπιέζεται, με το πρόγραμμα WINRAR το part1 ( Δεξί κλίκ επάνω του-Αποσυμπίεση). Η ταινία θα αποσυμπιεστεί Ολόκληρη, μόνη της…
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009
ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ...Γιορτή "Κάστανο, Τυρί, Κρασί" στη Γρίβα 25-10-2009
...μεγάλη τιμή έκανε στό χωριό μας ο "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", η πρώτη σε κυκλοφορία Κυριακάτικη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης και ευρύτερα της Μακεδονίας, σε άρθρο του Δημοσιογράφου.....Μητρακούδη Πασχάλη.
Από την πρώτη Έκδοση της, ο "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", το 1997, πέρα από την κυκλοφορία της, κατέχει ηγετική θέση, ως ζωτική πηγή ενημέρωσης του πλέον δυναμικού αναγνωστικού κοινού.
Είναι πράγματι μεγάλη τιμή, μια πολυεφημερίδα σύγχρονη, αντικειμενική, καθιερωμένη σε όλες τις τυπολογίες αναγνωστών να περιλαμβάνει στο ένθετό της " Ταξίδια ", άρθρο για την Πετυχημένη απο το 1997 Γιορτή " Κάστανο, Τυρί, Κρασί" ( 13η συνεχόμενη ... φέτος ) που ξεκίνησε με την Ύψιστη τιμή της επιλογής της, απο μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής " ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 1997 ".
....το σχετικό Ηλεκτρονικό έντυπο μπορείτε να το διαβάσετε απο την " Έντυπη έκδοση" ( φύλλο...18-10-2009) του "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ" στον Σύνδεσμο :
http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=58&enid=2 ... στίς σελίδες 102 - 103.
Πώς θα μας Βρείτε...:
Από Αθήνα μέσω Εθνικών οδών GR-1 / E75 μέχρι τον κόμβο στο Πολύκαστρο. (537 Χλμ.)
Από τον κόμβο του Πολυκάστρου για Γουμένισσα. (19 Χλμ.)
Από Γουμένισσα πρός Γρίβα.(4 Χλμ.)
Από Θεσσαλονίκη μεσω Εθνικής οδού E86 για Γέφυρα, E75 μέχρι τον κόμβο του Πολυκάστρου ή E86 (μετά 1Χμ.) από κόμβο Νέας Πέλλας. (70 Χλμ.)
Από την Ηγουμενίτσα μέσω Εθνικών οδών GR-4/GR-2/E90 (Εγνατία οδός) προς κόμβο Χαλάστρας και κατόπιν Εθνική Οδός 1 E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (598 Χλμ.)
Απο Αλεξανδρούπολη μέσω Εθνικών οδών GR-4/GR-2/E90 (Εγνατία οδός) προς κόμβο Χαλάστρας και κατόπιν Εθνική οδός E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (627 Χλμ.)
Από Π.Γ.Δ.Μ. μέσω Εθνικής οδού E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (29 Χλμ.)
Ευχαριστούμε Θερμά...τούς παρακάτω :
Εκδότη : Αλέξανδρο Κ. Μπακατσέλο
Διευθυντή : Τραϊανό Χατζηδημητρίου
Εμπορική Διευθύντρια : Αγγελική Καράνου
Υπεύθυνη Ύλης : Ντέπυ Χριστοπούλου
Σελιδοποίηση : Γεωργία Κύρκου
και τον...
Δημοσιογράφο του σχετικού άρθρου : Μητρακούδη Πασχάλη
...απο βάθος καρδιάς ευχόμαστε σε Όλο το Προσωπικό της Εφμερίδας...Υγεία, Ευημερία και Επαγγελματική Καταξίωση.
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
Από την πρώτη Έκδοση της, ο "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", το 1997, πέρα από την κυκλοφορία της, κατέχει ηγετική θέση, ως ζωτική πηγή ενημέρωσης του πλέον δυναμικού αναγνωστικού κοινού.
Είναι πράγματι μεγάλη τιμή, μια πολυεφημερίδα σύγχρονη, αντικειμενική, καθιερωμένη σε όλες τις τυπολογίες αναγνωστών να περιλαμβάνει στο ένθετό της " Ταξίδια ", άρθρο για την Πετυχημένη απο το 1997 Γιορτή " Κάστανο, Τυρί, Κρασί" ( 13η συνεχόμενη ... φέτος ) που ξεκίνησε με την Ύψιστη τιμή της επιλογής της, απο μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής " ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 1997 ".
....το σχετικό Ηλεκτρονικό έντυπο μπορείτε να το διαβάσετε απο την " Έντυπη έκδοση" ( φύλλο...18-10-2009) του "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ" στον Σύνδεσμο :
http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=58&enid=2 ... στίς σελίδες 102 - 103.
Πώς θα μας Βρείτε...:
Από Αθήνα μέσω Εθνικών οδών GR-1 / E75 μέχρι τον κόμβο στο Πολύκαστρο. (537 Χλμ.)
Από τον κόμβο του Πολυκάστρου για Γουμένισσα. (19 Χλμ.)
Από Γουμένισσα πρός Γρίβα.(4 Χλμ.)
Από Θεσσαλονίκη μεσω Εθνικής οδού E86 για Γέφυρα, E75 μέχρι τον κόμβο του Πολυκάστρου ή E86 (μετά 1Χμ.) από κόμβο Νέας Πέλλας. (70 Χλμ.)
Από την Ηγουμενίτσα μέσω Εθνικών οδών GR-4/GR-2/E90 (Εγνατία οδός) προς κόμβο Χαλάστρας και κατόπιν Εθνική Οδός 1 E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (598 Χλμ.)
Απο Αλεξανδρούπολη μέσω Εθνικών οδών GR-4/GR-2/E90 (Εγνατία οδός) προς κόμβο Χαλάστρας και κατόπιν Εθνική οδός E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (627 Χλμ.)
Από Π.Γ.Δ.Μ. μέσω Εθνικής οδού E75 προς κόμβο Πολυκάστρου. (29 Χλμ.)
Ευχαριστούμε Θερμά...τούς παρακάτω :
Εκδότη : Αλέξανδρο Κ. Μπακατσέλο
Διευθυντή : Τραϊανό Χατζηδημητρίου
Εμπορική Διευθύντρια : Αγγελική Καράνου
Υπεύθυνη Ύλης : Ντέπυ Χριστοπούλου
Σελιδοποίηση : Γεωργία Κύρκου
και τον...
Δημοσιογράφο του σχετικού άρθρου : Μητρακούδη Πασχάλη
...απο βάθος καρδιάς ευχόμαστε σε Όλο το Προσωπικό της Εφμερίδας...Υγεία, Ευημερία και Επαγγελματική Καταξίωση.
...επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



.jpg)




