Η Γρίβα είναι ένα Ελληνικό χωριό του Δήμου Παιονίας, στην ομώνυμη επαρχία, του Nομού Κιλκίς της Κεντρικής ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ στην Ελλάδα. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του, μεγαλύτερου ίσως Δάσους Καστανιών στην Ελλάδα , στο όρος Πάικο, σε υψόμετρο 470μ. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 50 χιλιόμετρα ανατολικά από την ομώνυμη πρωτεύουσσα του Νομού Κιλκίς, και 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Γιαννιτσών.
Καντο ... ΒΟΥΚΙΝΟ !
Επισκεψεις....!
Τρίτη 22 Μαΐου 2012
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
Η Μητέρα ... όλων των γιορτών.
Όλες οι γιορτές είναι ενθυμικές διαδικασίες απονομής σεβασμού πρός το πρόσωπο που θέλουμε να τιμήσουμε. Έτσι δημιουργήσαμε, εορτάζοντες και εορταζόμενοι, μια αμφίδρομη σχέση σεβασμού.
Μιά ανταποδοτική αλληλουχία ευχών και φιλοφρονήσεων.
Θεωρήσαμε δε ¨Χρονικά Σωστή¨ την ΕΤΗΣΙΑ επανάλληψη αυτής. Ίδια ημερομηνία κάθε έτους ... και με κάθε επισημότητα.
Μία γιορτή όμως ξεχωρίζει. Μιά γιορτή που κατάφερε να γιοτάζεται 1 φορά επίσημα και 364 φορές πραγματικά.
Η Μητέρα όλων των γιορτών ... Η γιορτή της Μητέρας !
Το Χρονικό της γιορτής :
17:00-17:30 : Προσέλευση του κόσμου στην Στέγη του Συλλόγου Γυναικών Γρίβας, στο παραδοσιακό χτίσμα, στο ΅Σπίτι του Παιδιού΅.
17:30-18:15 : Μέσα στα πλαίσια των τυπικών η ΅Μαμά΅ και πρόεδρος του Συλλόγου, Κα Δίντζη Μαρία
καλώς όρισε όλες τις παρεβρισκόμενες και αφού τις ευχαρίστησε έδωσε τον
λόγο στην Κα Παρτούλα Μαρία (Νηπιαγωγό) η οποία ανάγνωσε ομιλία με
κεντρικό πυλώνα ... ¨Την σχέση της Μητέρας με τα παιδιά. ¨.
Η
εκκωφαντική σιωπή των ακροατριών, στο πολυσέλιδο κείμενο ανάλυσης,
γεμάτο ουσία και ετερόκλητες συμβουλές, αποτέλεσε την καλύτερη
επιβράβευση στην ομιλούσσα.
Η
συνεχή δε, ατομική αμφισβήτηση της κάθε Μητέρας στον εαυτό της, για τα
πεπραγμένα της διαπαιδαγώγης των παιδιών της, αποτελεί τον ακρογωνιαίο
λίθο εξέλιξης και δημιουργίας άξιων παιδιών.
Μετά
το πέρας της ομιλίας και μέσα σε κλίμα συγκίνησης, καθότι η ομιλία στις
Μητέρες έχει προσωπικό και βιωματικό αντίκτυπο (σε κάθε μία ξεχωριστά
και όλες μαζί ώς κοινωνία οδηγητών) ... επιδώθηκε από καρδιάς μία
ανθοδέσμη ... σ΄έναν άνθρωπο που έχει υπηρετήσει την παιδαγωγική
διαδικασία στο Νηπιαγωγείο της Γρίβας ... και συνεχίζει να υπηρετεί,
πρός όφελος των παιδιών.
18:15-Τέλος γιορτής : Άνοιξε ο Μπουφές ...
...και στο τέλος, κατά την αποχώρηση,
... δώθηκαν σε όλες τις γυναίκες από ένα αναμνηστικό γλαστράκι με πάπυρο ποιήματος, σε στίχους για την Μητέρα.
Φωτό : Κιόσι Λίνα
Σάββατο 5 Μαΐου 2012
Η Γιορτή της Μητέρας.
Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπως και δικούς τους λόγους για να γιορτάζουν μια τέτοια μέρα, η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει επικρατήσει διεθνώς. Έτσι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα γιορτάζει την γιορτή της μητέρας την δεύτερη Κυριακή του Μάη.
Η
Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην "γιορτή της
μητέρας". Ήταν γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη,
μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη
της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας.
Καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά ή οι σοκολάτες προσφέρονταν στη Γιορτή της μητέρας.
Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική
γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από
την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη
μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί
μια επίσημη γιορτή της μητέρας. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η
γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με
προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της
Μητέρας.
Πρώτοι οι Αμερικάνοι, χωρίς να υστερούμε οι υπόλοιποι, ανακάλυψαν ότι παρ' όλο που η γιορτή αυτή καθιερώθηκε για να γιορτάζεται η μητέρα σαν έννοια, ήταν παρόλα αυτά μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να δείξει κανείς την αγάπη του για την δική του μητέρα. Γρήγορα το εμπόριο και διαφήμιση ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σήμερα η γιορτή της μητέρας να είναι η πιο εμπορική γιορτή για λουλούδια, γλάστρες και εποχιακά φυτά διεθνώς εκτός από τα Χριστούγεννα. Σύμφωνα με έρευνες η γιορτή της Μητέρας κατέχει τα τελευταία χρόνια μερίδιο 26% στο σύνολο των ετήσιων πωλήσεων λουλουδιών και φυτών που γίνονται κατά την διάρκεια των διάφορων γιορτών.
Πάρ΄ όλα αυτά ... πιστεύω, ότι η "Μητρική Αγάπη", αποτελεί τον ισχυρότερο, αμφίδρομο δεσμό, μεταξύ των ανθρώπων...γιατί η αγάπη αυτή είναι ανιδιοτελής !
Πέμπτη 3 Μαΐου 2012
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
Κυριακή 8 Απριλίου 2012
Η σκληρή αγάπη των παιδιών μιας άλλης εποχής !
Άρθρο αφιερωμένο σε όλους τους αναγνώστες των Κόμικς που θα μείνουν για πάντα παιδιά !
Περίοδος ΄70 – ΄80. Η παντοκρατορία των Κόμικς βρίσκεται στο απόγειό της. Τα χρήματα άρχισαν σιγά σιγά να βγαίνουν από τις τσέπες των στερημένων γονιών και να δίνονται στους γκρινιάρηδες και απαιτητικούς μπόμπιρες, με αποτέλεσμα οι σύγχρονοι πορτοκαλί ήρωες να αντικαταστούν πατρικές φιγούρες και να συμπληρώνουν μητρικές αγάπες.
Τίποτα δεν είναι πιο αναμενόμενο της κυκλοφορίας του επόμενου τεύχους.
Τίποτα δεν είναι πιο εκνευριστικό από την απότομη στάση της ιστορίας που τόσο λατρεύεται.
Τίποτα πιο αξιοσέβαστο της ικανότητας να έχεις το επόμενο τεύχος νωρίτερα.
Τα γραφεία των εκδοτικών οίκων, μόλις παρέλαβαν τις επιστροφές, και στις αίθουσες συσκέψεων αποφασίζεται ποιος θα συνεχίσει να αποτελεί κομμάτι των 68 σελίδων ή παρελθόν, με μελλοντική όμως προσθετική αξία στα απανταχού παζάρια του μέλλοντος.
Οι μη κερδοφόροι ήρωες, εφήμερα στενοχωρημένοι, στερούμενοι … ¨δόξης και τιμής¨ …λόγω προτιμήσεων, θα χάσουν το 2σέλιδο της επιβίωσης τους. Θα εκτιμηθούν όμως, ξεδιάντροπα, στο μέλλον από αυτούς που τώρα τους απορρίπτουν, με τίμημα την αξίωση καταβολής υψηλού αντιτίμου για την αποκατάσταση της τιμής των.
Τα περίπτερα τότε είχαν περισσότερα περιοδικά από παιδιά στον περίβολό τους. Κρεμασμένα στα μανταλάκια, ψηλά, στο περιμετρικό σύρμα της ακαλαίσθητης εικονογραφημένης μπουγάδας τους, φιγουράρουν οι μεγάλοι ΣΤΑΡ της εποχής … ο ΜΠΛΕΚ, ο ΦΑΝΤΟΜ, ο ΖΑΓΚΟΡ, το ΑΓΟΡΙ, ο ΤΡΟΥΕΝΟ …
Κάτω, ανάμεσα στις επιστροφές, τα γαριδάκια και τη σκόνη, οι υπόλοιποι χάρτινοι κομπάρσοι. Άλλες φορές βρεγμένοι και άλλες φορές κρυμμένοι αναζητούν κι αυτοί να ¨ .. τους Κρεμάσουν¨, με κάθε τρόπο.
Επιδιώκουν την θέση τους στη μασχάλη κάποιου ιδιοκτήτη.
Τον σεβασμό, να μην τους σκίσουν, να μην τους πετάξουν στη φωτιά, την αξίωση της επιστροφής όταν τους δανείσουν.
Την αγάπη μιας εβδομάδας τουλάχιστον και την αξιοπρέπεια να αποτελέσουν κάποτε συλλογή. Την χαρά να τους διαβάσουν μέχρι το τέλος.
Όμως τα παιδιά τα ξέρουν όλα. Ηλικιακά ημιμαθείς. Σκληροί και ισχυρογνώμονες. Γνώστες και κριτές των πάντων. Ανέβασαν στο ζενίθ τους ήρωες των παιδικών τους χρόνων με μια απλή κίνηση. Την πληρωμή του Κόμικς που τόσο αγαπούσαν.
Καταδικάζοντας συνάμα, να απολαύσουν την ψευδαίσθηση της εφήμερης δόξας, όλους εκείνους που θα δεθούν σφιχτά σε μια ζεστή αγκαλιά, για το ταξίδι της επιστροφής τους στην αποθήκη κάποιου οίκου.
Το σφιχτό κράτημα του τεύχους. Το 100άρι τρέξιμο στο σπίτι.
Η μοναχική ανάγνωσή του τεύχους, σε απόλυτη ησυχία κάποιας σοφίτας.
Ο θαυμασμός της φτηνής, άχρωμης εικονογράφησης και η απομύζηση των γλωσσολογικών ασύντακτων μαργαριταριών αποτελούσαν και τότε την απόλυτη ευτυχία.
Εκεί, ανάμεσα στις σελίδες τους, γεννήθηκαν τα όνειρά τους. Όνειρα, τότε, τόσο απλά … όσο το ΧΡΩΜΑ που έλειπε από τους ΗΡΩΕΣ τους.
Η ίδια ιστορία ήταν ο κοινός τους παρανομαστής και στήριξε εκατοντάδες χιλιάδες όνειρα.
Σίγουρα όλοι θέλουν να βρεθούν, για μια στιγμή, εκεί στο περίπτερο, να δούνε ξανά τους παιδικούς τους φίλους. Και σίγουρα θα φύγουν από εκεί αγκαλιά με τον κολλητό … χωρίς Κόμικ αυτή τη φορά.
Η σκληρή αγάπη των παιδιών εκείνης της εποχής !
Κείμενο – Φωτό : Χρήστος Αθ. Κόιος
Περίοδος ΄70 – ΄80. Η παντοκρατορία των Κόμικς βρίσκεται στο απόγειό της. Τα χρήματα άρχισαν σιγά σιγά να βγαίνουν από τις τσέπες των στερημένων γονιών και να δίνονται στους γκρινιάρηδες και απαιτητικούς μπόμπιρες, με αποτέλεσμα οι σύγχρονοι πορτοκαλί ήρωες να αντικαταστούν πατρικές φιγούρες και να συμπληρώνουν μητρικές αγάπες.
Τίποτα δεν είναι πιο αναμενόμενο της κυκλοφορίας του επόμενου τεύχους.
Τίποτα δεν είναι πιο εκνευριστικό από την απότομη στάση της ιστορίας που τόσο λατρεύεται.
Τίποτα πιο αξιοσέβαστο της ικανότητας να έχεις το επόμενο τεύχος νωρίτερα.
Τα γραφεία των εκδοτικών οίκων, μόλις παρέλαβαν τις επιστροφές, και στις αίθουσες συσκέψεων αποφασίζεται ποιος θα συνεχίσει να αποτελεί κομμάτι των 68 σελίδων ή παρελθόν, με μελλοντική όμως προσθετική αξία στα απανταχού παζάρια του μέλλοντος.
Οι μη κερδοφόροι ήρωες, εφήμερα στενοχωρημένοι, στερούμενοι … ¨δόξης και τιμής¨ …λόγω προτιμήσεων, θα χάσουν το 2σέλιδο της επιβίωσης τους. Θα εκτιμηθούν όμως, ξεδιάντροπα, στο μέλλον από αυτούς που τώρα τους απορρίπτουν, με τίμημα την αξίωση καταβολής υψηλού αντιτίμου για την αποκατάσταση της τιμής των.
Τα περίπτερα τότε είχαν περισσότερα περιοδικά από παιδιά στον περίβολό τους. Κρεμασμένα στα μανταλάκια, ψηλά, στο περιμετρικό σύρμα της ακαλαίσθητης εικονογραφημένης μπουγάδας τους, φιγουράρουν οι μεγάλοι ΣΤΑΡ της εποχής … ο ΜΠΛΕΚ, ο ΦΑΝΤΟΜ, ο ΖΑΓΚΟΡ, το ΑΓΟΡΙ, ο ΤΡΟΥΕΝΟ …
Κάτω, ανάμεσα στις επιστροφές, τα γαριδάκια και τη σκόνη, οι υπόλοιποι χάρτινοι κομπάρσοι. Άλλες φορές βρεγμένοι και άλλες φορές κρυμμένοι αναζητούν κι αυτοί να ¨ .. τους Κρεμάσουν¨, με κάθε τρόπο.
Επιδιώκουν την θέση τους στη μασχάλη κάποιου ιδιοκτήτη.
Τον σεβασμό, να μην τους σκίσουν, να μην τους πετάξουν στη φωτιά, την αξίωση της επιστροφής όταν τους δανείσουν.
Την αγάπη μιας εβδομάδας τουλάχιστον και την αξιοπρέπεια να αποτελέσουν κάποτε συλλογή. Την χαρά να τους διαβάσουν μέχρι το τέλος.
Όμως τα παιδιά τα ξέρουν όλα. Ηλικιακά ημιμαθείς. Σκληροί και ισχυρογνώμονες. Γνώστες και κριτές των πάντων. Ανέβασαν στο ζενίθ τους ήρωες των παιδικών τους χρόνων με μια απλή κίνηση. Την πληρωμή του Κόμικς που τόσο αγαπούσαν.
Καταδικάζοντας συνάμα, να απολαύσουν την ψευδαίσθηση της εφήμερης δόξας, όλους εκείνους που θα δεθούν σφιχτά σε μια ζεστή αγκαλιά, για το ταξίδι της επιστροφής τους στην αποθήκη κάποιου οίκου.
Το σφιχτό κράτημα του τεύχους. Το 100άρι τρέξιμο στο σπίτι.
Η μοναχική ανάγνωσή του τεύχους, σε απόλυτη ησυχία κάποιας σοφίτας.
Ο θαυμασμός της φτηνής, άχρωμης εικονογράφησης και η απομύζηση των γλωσσολογικών ασύντακτων μαργαριταριών αποτελούσαν και τότε την απόλυτη ευτυχία.
Εκεί, ανάμεσα στις σελίδες τους, γεννήθηκαν τα όνειρά τους. Όνειρα, τότε, τόσο απλά … όσο το ΧΡΩΜΑ που έλειπε από τους ΗΡΩΕΣ τους.
Η ίδια ιστορία ήταν ο κοινός τους παρανομαστής και στήριξε εκατοντάδες χιλιάδες όνειρα.
Σίγουρα όλοι θέλουν να βρεθούν, για μια στιγμή, εκεί στο περίπτερο, να δούνε ξανά τους παιδικούς τους φίλους. Και σίγουρα θα φύγουν από εκεί αγκαλιά με τον κολλητό … χωρίς Κόμικ αυτή τη φορά.
Η σκληρή αγάπη των παιδιών εκείνης της εποχής !
Κείμενο – Φωτό : Χρήστος Αθ. Κόιος
Σάββατο 7 Απριλίου 2012
*** ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ***
Στούς απανταχού Γριβιώτες και Γριβιώτισσες (εκ καταγωγής ή εξ Αγάπης) ευχόμαστε ολόψυχα η Μεγάλη Εβδομάδα η Ανάσταση του Κυρίου και το Άγιο Πάσχα να φέρει σε εσάς και τις οικογένειές σας, κάθε ανακούφιση και γαλήνη από τυχόν προβλήματα και έγνοιες.
Η υγεία μας είναι το σημαντικότερο πράγμα, ας την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Η ηρεμία στην ψυχή που προσφέρει η Μεγάλη Εβδομάδα, σε συνδυασμό με την αγάπη των δικών μας προσώπων είναι ανεκτίμητη.
Καλό ταξίδι σε όσους πρόκειται να ταξιδέψουν και καλή επιστροφή,
*** ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ***
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)